ZDARZYŁO SIĘ W DOMU KURIALNYM IM. JANA PAWŁA II DNIA 16 STYCZNIA ROKU PAŃSKIEGO 2009

Gdy w październiku 2008r. rozpoczynałyśmy kurs przewodników miejskich w Gdańskim Oddziale PTTK, sądziłyśmy, że wiemy, co nas czeka. Rzeczywistość przerosła jednak nasze oczekiwania, i to na wielu płaszczyznach. Nie tylko okazało się, że ilość materiału do opanowania jest nieco przytłaczająca (aczkolwiek tylko nieco), ale także zyskałyśmy możliwość poznania wielu ciekawych osób oraz osobistości. Jedną z nich był biskup Ryszard Kasyna, który w imieniu Arcybiskupa Sławoja Leszka Głódzia i swoim własnym podjął na spotkaniu opłatkowym przewodników z Koła przy Gdańskim Oddziale PTTK.

Zaczęliśmy tak, jak na spotkanie opłatkowe przystało – kolędą („Wśród nocnej ciszy”). Jego Ekscelencję powitał krótkim przemówieniem i kwiatami prezes Koła Przewodników – kol. Stanisław Sikora. Ksiądz biskup, po kolejnej kolędzie (tym razem „Przybieżeli do Betlejem”), wygłosił do nas parę słów. Nawiązując do trwającego okresu świątecznego mówił o wartości naszych rodzin i potrzebie odwoływania się do Świętej Rodziny, wspominał też Mędrców ze Wschodu, których określił mianem Pierwszych Przewodników na drodze do Jezusa – najcenniejszego ze wszystkich świątecznych prezentów. Usłyszeliśmy również, jak ważna jest w naszej pracy rola przewodnictwa duchowego – wszak dziedzictwo materialne Trójmiasta, do którego się odwołujemy, wynika, nie tylko z bogactwa materialnego, ale także duchowego jego mieszkańców.

Po tej okolicznościowej homilii, wszyscy zaśpiewaliśmy radośnie „Bóg się rodzi”,a następnie prezes Sikora przedstawił w formie krótkiej prezentacji długą historię gdańskiego (mamy nadzieję, że wkrótce będziemy mogły powiedzieć „naszego”) Koła Przewodników. Pod koniec spotkania, po kolędzie „Jezus Malusieńki”, nadszedł czas podzielenia się pobłogosławionym przez Jego Ekscelencję opłatkiem i złożenia sobie życzeń wszystkiego, co najlepsze w Nowym Roku (a przy okazji miałyśmy możliwość poznania doświadczonych przewodników i usłyszenia kilku cennych rad).

Zarówno dla Jego Ekscelencji, jak i dla nas – kursantek, było to pierwsze takie spotkanie. Mamy nadzieję, że zrobione wspólne pamiątkowe zdjęcie nie będzie dla nas jedyną, ale pierwszą z wielu takich fotografii. Oby błogosławieństwo biskupie i życzliwe „oko” komisji egzaminacyjnej (wsparte naszą wytężoną pracą) przyczyniło się do urzeczywistnienia tej nadziei.